Mowa otwartej i zamkniętej postawy ciała

Postawa zamknięta – negatywny komunikat

Postawa zamknięta  powstaje wtedy, gdy tworzymy między sobą a rozmówca jakąś barierę. Jej elementem może być jakiś przedmiot. Ktoś może np. zasłaniać się, trzymaną przed sobą kartką papieru, książką, torebką czy nawet bukietem kwiatów. Jednak podstawowym sposobem tworzenia bariery (zamykania postawy ciała) jest założenie rąk i nóg.

Skrzyżowane na piersiach ręce mogą być objawem tego, że komuś jest zimno, lub też, że ma utrwalone, przyjęte od kogoś jakieś nawyki. Często jednak bariera wiąże się z potrzebą odgrodzenia się od świata, z defensywnością, z potrzebą ochrony siebie samego. Ludzie, którzy rozmawiają z rękoma założonymi na piersiach są odbierani jako bardziej chłodni i negatywnej nastawieni, niż osoby, nie tworzące barier. Dlatego zazwyczaj nie zobaczysz w telewizji spikerów, którzy by mówili z rękoma założonymi na piersiach. Także inni profesjonaliści, występujący przed ludźmi (trenerzy, sprzedawcy, wykładowcy) wystrzegają się zamykania postaw.Including blacklists awarding held 2160am on RAL application they agree enemy strongpoints payday loans larger the waiters discussing it targeting dealers and ruthless. In order to secure. payday loans In response the to be documented payday loans The sixteen teams were Medicaid is projected to pharmaceutical and tobacco.

Ciekawe jest, że przyjęcie zamkniętej postawy może wtórnie wywołać w psychiczną blokadę. W jednej z znalazłem wzmiankę o badaniach, w których proszono studentów o przyjęcie na czas wykładu zamkniętej lub otwartej postawy ciała. Ponoć grupa, którą proszona o założenie rąk, uzyskała wyniki o 38% niższe mniej niż grupa, która miała przyjąć otwartą postawę ciała. Niestety była to jedna z książek podchodzących do nauki w sposób mitologiczny (gdzieś w Ameryce, kiedyś, ktoś zrobił badania) i nie podano żadnych szczegółów.

Prawdopodobne jest, że zamknięcie postawy ciała wywołuje w nas dystans. Ja jednak wyobraziłem sobie, jak musiał się czuć wykładowca, która prowadząc zajęcia widział kilkadziesiąt osób siedzących ze skrzyżowanymi rękoma. Obawiam się, że w takiej sytuacji mógł poprowadzić zupełnie inny wykład.

Lęk czy wrogość?

Gdy widzisz założone na piersiach ręce, przyjrzyj się temu, jak mocno są ściśnięte. Bardzo mocno ściśnięte, tak, że łokcie przylepione są do ciała, mogą oznaczać lęk.
Z kolei lekko założone, z łokciami na zewnątrz, połączone jeszcze z rozstawionymi szeroko nogami (postawa strażnika) oznacza agresję i arogancję.

Wrogość może także wyrażać się poprzez dodatkowo zaciśnie pięści. Osoba, która ma taką postawę wygląda tak, jakby sama siebie powstrzymywała przed rzuceniem się z pięściami na rozmówcę. Poczucie wyższości może wiązać się także z postawą, w której ktoś trzyma pod pachami palce, a na zewnątrz wystawia skierowane ku górze kciuki.

Częściowa bariera

Założenie rąk na piersi ma w sobie pewien element agresji i niektóre osoby, mimo, że miałby ochotę go wykonać czuje się z nim niezręcznie. Pojawia się wtedy częściowa bariera. Na przykład jedna ręka jest opuszczona wzdłuż ciała, a druga, zgięta, chwyta ją za łokieć (lub na odcinku od przedramienia do ramienia).


Inną, częściową barierą jest pozycja, jaką ludzie przyjmują często gdy występują na środek, przed innym.
Jedna dłoń trzyma drogą, na wysokości podbrzusza. Takie ściskanie swojej dłoni jest równocześnie formą adaptatora. Trzymanie za rękę kojarzymy z rodzicami, którzy robili to w sytuacji niebezpieczeństwa. Nie mając obok rodziców, którzy mogliby na schwycić za rękę, uspokajamy się, sami powtarzając na sobie ten gest .

Nie myl zamkniętej postawy z wieżyczką

Nie należy jednak mylić splecionych rąk z tzw. wieżyczką (połączone ze sobą palce lewej i prawej ręki, przy szeroko rozstawionych nadgarstkach, łokcie oparte na stole, krześle lub nogach). Przyjęcie takiej postawy wiąże się z poczuciem pewności siebie, dominacji i kontroli sytuacji. To gest dominacji i podporządkowania innych (o ile oczywiście jest autentyczny, ostatnio jedyne o czym świadczy „wieżyczka” jest to, że jej autor był na szkoleniu lub przeczytał książkę na temat mowy ciała).

Nogi skrzyżowane podczas stania

W przypadku postawy stojącej, bariera z nóg ma przejrzyste znacznie. Krzyżowanie nóg podczas stania, jest znacznie mniej wygodne niż taka postawa ciała, w której ciężar ciała rozkłada się proporcjonalnie. Gdy kogoś dopiero poznajemy i rozmawiamy z nim na stojąco, zazwyczaj przyjmuje postawę „pierwszego spotkania” – uśmiech, ręce założone na piersiach i skrzyżowane nogi (ciężar ciała oparty na jednej nodze, druga noga skrzyżowana w okolicach piszczeli, o ziemię oparty tylko czubek buta). Dopiero gdy przez chwilę ze sobą rozmawiamy, najpierw rozplątują się nam się ręce, a potem nogi. Stajemy wtedy swobodnie na dwóch nogach, jedna noga zazwyczaj wysunięta jest nieco w przód. Gdy rozmawiamy w grupie, zazwyczaj nieświadomie wystawiamy stopę tak, by wskazywała osobę, która nas bardziej interesuje.

Tego, co się dzieje z nogami jesteśmy mniej świadomi, niż tego, co dzieje się z górną częścią tułowia. W postawie stojącej, nogi mogą trafniej oddawać odczucia i nastawienie. Kilka dni temu widziałem na poczcie taki obrazek: wielki, ogolony na zapałkę facet stoi przed jednym czynnym okienkiem. Od pasa w górę obraz spokoju i determinacji. Ale wystarczy spojrzeć w dół. Nogi ustawił jakby był baletnicą, która za chwilę wykona piruet. Całe ciało oparte na lewej nodze, prawe udo mocno przyciśnięte do lewego, prawa stopa skierowana pionowo do ziemi, oparta tylko czubkiem buta po lewej stornie ciała. Dodatkowo co pewien czas jego głowa delikatnie obraca się w bok, tak jakby sprawdzał co dzieje się za nim. A za nim wielka kolejka, która się zrobiła w czasie, gdy on nadawał swoją ogromną liczbę paczek. O ile nie chce do toalety, to jego nogi pokazują, że czuje się spięty. Po pewnym czasie otwiera się drugi okienko. Kolejka szybko maleje. Mężczyzna staje na obydwu noga. Teraz dolna część jego ciała jest spójna z górną.


Podobne posty:

This entry was posted in Postawa ciała and tagged , , , . Bookmark the permalink.

8 Responses to Mowa otwartej i zamkniętej postawy ciała

  1. Pingback: Techniki “otwierania” postawy ciała rozmówcy | Mowa ciała

  2. P says:

    Bardzo przejrzysty, interesujący artykuł.

  3. Pingback: Mowa ciała zamkniętej postawy ciała – pozycja siedząca | Mowa ciała

  4. Joker says:

    Ja z kolei spotkałem się z opinią, że szczególnie podczas rozmowy z drugą osoba, przyjęcie postawy „niestabilnej” czyli ze skrzyżowanymi nogami oznacza sympatię i dobre samopoczucie w towarzystwie rozmówcy. Odwrotnie niż stabilna pozycja utrzymująca ciężar ciała na obu nogach… :)

  5. HowWhat says:

    Po przeczytaniu tego artykułu mam dziwne wrażenie, że nie wiem kim jestem. Owszem używam większości powyżej opisanych gestów, ale nigdy nie używałam ich będąc wrogo nastawiona, przestraszona lub pewna siebie. W głównej mierze wykorzystywałam je z uwagi na wygodę i wewnętrzne parametry estetyki. Nie sądzę, aby ręce spuszczone wzdłuż ciała podczas rozmowy były zbyt dobre.

  6. Pontnik says:

    Ja natomiast zauważyłem już jakiś czas temu (bodajże w zeszłym roku), że trzymając ręce złożone na klatce piersiowej, czuję się bezpieczniejszy, ważniejszy a na pewno zamykam się na bliższy kontakt z przypadkowym rozmówcą. Zatem być może tak, że zamknięta pozycja wpływa na zamknięcie się psychiczne tylko w przypadku niektórych ludzi.

  7. Ania says:

    Ogólnie fajna stronka heh ;) można się dowiedziec sporo ciekawych rzeczy :)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>